Blog Daniela Koziarskiego

  Pamiętacie e-book "31.10. Halloween po polsku"? Szykuje się kontynuuacja z podtytułem "Wioska Przeklętych". Tym razem nabór opowiadań będzie miał charakter konkursowy. Piszący do piór, maszyn, laptopów!

  Szczegóły konkursu tutaj:

http://3110.pl/?page_id=388

komentarze (5) | dodaj komentarz

  Dla portalu Rebelya.pl piszę o sprawie Polski w kontekście procesów norymberskich (na marginesie książki G.M.Gilberta "Dziennik norymberski", która ukazała się niedawno nakładem wydawnictwa Świat Książki).

http://rebelya.pl/post/1840/procesy-norymberskie-a-sprawa-polska

komentarze (0) | dodaj komentarz

    Abstrahując od legendy "07 zgłoś się", który jest dla polskiego serialu kryminalnego tym, czym dla polskich produkcji wojennych "Stawka większa niż życie", trudno znaleźć jakikolwiek odcinkowiec, który mógłby konkurować w swojej kategorii z "Gliną" Pasikowskiego (niektórzy pewnie, może słusznie, wskażą "Pitbulla"). Chyba już nawet najzagorzalsi fani serii pogodzili się jednak z tym, że trzeciego sezonu nie będzie.

   Czytając "Wieczorny seans" Krzysztofa Beśki miałem nieraz przed oczyma właśnie duet policjantów Gajewskiego i Banasia (odpowiednio Radziwiłowicz i młody Stuhr). I nie chodzi wcale o paralele - stary i młody policjant, stolica, a raczej o umiejętne uchwycenie przez Beśkę pewnej atmosfery, która - oczywiście w dużej mierze to wrażenie oparte na czytelniczym instynkcie - winna cechować dobry, realistyczny kryminał rozgrywający się w warszawskich realiach.

   Nie jest to rzecz rewolucyjna w żadnej mierze. Komisarz Konstanty Podbiał, nie wyróżnia się specjalnie na tle innych bohaterów polskich kryminałów. Autor na swojej stronie zaznaczył, że irytuje go, kiedy pisarze nadają policjantom swoje cechy (słuszna do pewnego stopnia uwaga), ale mam wrażenie, że nie chcąc powielić tego konstrukcyjnego błędu, przy okazji zrezygnował z jakiejś odważniejszej indywidualizacji. Szkoda, bo przecież nie o to chodzi, żeby zamknąć Podbiała w klatce z innymi "rasowymi psami", ale żeby wrył się mocno w czytelniczą pamięć.  

  Mamy tutaj dobrze skonstruowaną kryminalną intrygę (choć nie na miarę opadającej szczęki czy ciarek na plecach), odpowiednio dawkowane napięcie i sporo obserwacji natury obyczajowo - społecznej. I to te ostatanie przede wszystkim czynią "Wieczorny seans" książką bardzo udaną. Skojarzenie z głośną "Wrzawą" tego samego autora jest jak najbardziej na miejscu. Znowu, bez idologicznego nadęcia, z gorzką i ostrą ironią rozprawia się Beśka zarówno ze strukturą korporacji, paradoksami rynku pracy jak i młodymi wielkomiejskimi wilkami (którzy - jak stwierdza złoślwie bohater książki - jeszcze pół roku temu sikali za wiejską chatą). Do tego dochodzi mocno eksponowany segment tej powieści traktujący o celebrytach - polski show business telewizyjny dostaje razy. Wielki plus również za ciekawy obraz Warszawy, która w powieści, choć w tle, to jednak żyje swoim wyraźnym życiem. A przy tym Beśka jest warsztatowo bardzo dobrym pisarzem, któremu wyczucie skutecznie pozwala omijać szerokim wszelkie przejawy pretnsjonalności.

    Pewnie doczekamy się kontynuuacji przygód komisarza Podbiała. Ja w każdym razie nie miałbym nic przeciwko temu. Wrzawa musi trwać.

Krzysztof Beśka "Wieczorny seans", Wydawnictwo MG, 2012.

komentarze (2) | dodaj komentarz

     O znakomitej książce "Mój brat, Papież" piszę dla portalu Rebelya.pl. Zapraszam do lektury.

http://rebelya.pl/post/1749/koziarski-ratzingerow-dwoch

komentarze (1) | dodaj komentarz